In principe wel. Belgische banken accepteren cryptogerelateerde stortingen, maar zijn onderworpen aan strikte antiwitwas- en KYC-verplichtingen. Banken analyseren transacties aan de hand van algoritmes die rekening houden met uw persoonlijk profiel, uw normale inkomens- en uitgavenpatroon en de historiek van uw rekening. Transacties die daar duidelijk van afwijken, worden automatisch geflagd en geven aanleiding tot bijkomende vragen over de herkomst en fiscale behandeling van de fondsen.

Er bestaat geen wettelijke limiet voor cryptostortingen. In de praktijk werken banken echter met risicodrempels op basis van profielanalyse. Grote bedragen of bedragen die niet passen binnen wat voor uw profiel als normaal wordt beschouwd, zullen sneller aanleiding geven tot controles. Het gaat niet om vaste grenzen, maar om een beoordeling op basis van risicomanagement en patroonherkenning.

Het kunstmatig opsplitsen van stortingen of het spreiden van bedragen over verschillende banken met de bedoeling controles te vermijden, wordt door banken net als een bijkomend risicosignaal beschouwd. Dergelijke gespreide stortingen worden in de praktijk vaak alsnog door detectiesystemen opgepikt en na verloop van tijd geflagd. Dit leidt doorgaans tot bijkomende vragen en verscherpte controles. Banken zijn zich ervan bewust dat deze techniek wordt gebruikt om toezicht te bemoeilijken en, bij gebrek aan een overtuigende en transparante uitleg, kan dit op zich reeds volstaan om de bancaire relatie te beëindigen.

Ja. In de praktijk maken banken een duidelijk onderscheid naargelang de herkomst van de storting. Zeker bij grotere bedragen of bij de liquidatie van een volledige of aanzienlijke cryptoportefeuille geven banken vaak de voorkeur aan stortingen die afkomstig zijn van een platform met een MiCA-licentie. Wij hebben in de praktijk meermaals meegemaakt dat banken bereid waren een cryptostorting te aanvaarden, op voorwaarde dat de liquidatie van de crypto effectief plaatsvond via een MiCA-gelicentieerd platform. Daarbij geven veel banken concreet de voorkeur aan Kraken, omwille van de uitgebreide KYC-procedures en de duidelijke compliance- en rapporteringsstandaarden die dit platform hanteert. Stortingen die rechtstreeks on-chain plaatsvinden vanuit een non-custodial wallet worden niet uitgesloten, maar geven bij banken vaker aanleiding tot bijkomende vragen en strengere bewijsvereisten.

Dit is niet wettelijk verplicht, maar wel sterk aan te raden. Wij raden dit bij grotere bedragen ten stelligste aan, in het bijzonder wanneer het te storten bedrag aanzienlijk hoger ligt dan de oorspronkelijke inleg, wat in de praktijk een goede vuistregel vormt.

Door vooraf te communiceren over een geplande cryptostorting en de herkomst van de fondsen toe te lichten, kan de bank haar controles reeds op voorhand uitoefenen zonder te worden geconfronteerd met strikte tijdsdruk. Zodra de gelden immers effectief op een rekening zijn gestort, moeten banken zo snel mogelijk zekerheid krijgen over het legale karakter ervan. Het vooraf voorleggen van het dossier is dan ook niet alleen aangewezen, maar ook hoffelijk tegenover de bank, omdat er op die manier ruimte ontstaat voor overleg, bijkomende toelichting en het aanleveren van extra informatie indien nodig.

Wanneer de bank bijkomende vragen stelt en de verstrekte antwoorden of documentatie onvoldoende worden geacht, zal zij in de regel een melding doen aan de Cel voor Financiële Informatieverwerking, zoals vereist door de antiwitwaswetgeving.

Een dergelijke melding kan verschillende gevolgen hebben. In uitzonderlijke gevallen kan dit aanleiding geven tot een verder onderzoek door politiediensten of het parket, al komt dit in de praktijk zelden voor en voornamelijk bij zeer grote bedragen of duidelijke anomalieën. Veel vaker leidt een melding tot controles door de fiscale administratie, die de herkomst en fiscale behandeling van de middelen nader zal onderzoeken. Daarnaast kan de bank beslissen om de bancaire relatie op te zeggen, waardoor een andere bank moet worden gezocht, die op haar beurt doorgaans eveneens vragen zal stellen over de herkomst van het vermogen. Tot slot kan de bank tijdelijk bepaalde verrichtingen of zelfs de rekening beperken of blokkeren zolang het onderzoek loopt, al komt een dergelijke blokkering in de praktijk niet vaak voor en is zij doorgaans van tijdelijke aard.

Indien de gelden nog niet effectief op een bankrekening werden gestort, is de kans op een melding kleiner. In dat geval bestaat er nog ruimte om het dossier eerst te herbekijken en desgevallend een andere bankrelatie te zoeken vóór er een effectieve storting plaatsvindt.

In de praktijk wordt zelden de storting op zich geblokkeerd. Wat vaker voorkomt, is dat uitgaande verrichtingen tijdelijk worden beperkt of dat de rekening tijdelijk wordt bevroren zolang het onderzoek loopt. De bank creëert zo tijd om bijkomende informatie te verzamelen en haar wettelijke verplichtingen na te komen.

Er bestaat geen vaste termijn. Wanneer de storting past binnen het normale profiel en de documentatie duidelijk is, verloopt de verwerking doorgaans vlot. Indien bijkomende controles nodig zijn, kan dit enkele dagen tot langer duren, afhankelijk van de complexiteit van het dossier en de mate van medewerking.

Een bank kan een rekening in principe niet zomaar sluiten, maar zij kan wel beslissen de bancaire relatie te beëindigen wanneer zij meent haar wettelijke verplichtingen niet langer te kunnen naleven, bijvoorbeeld wegens onvoldoende transparantie over de herkomst van middelen of een verhoogd risicoprofiel. Voor zover dit gebeurt conform de toepasselijke dienstenovereenkomst, moet een bank in de regel beschikken over een concrete en verdedigbare reden om de relatie te beëindigen.

Dit neemt evenwel niet weg dat het bestaan van een dergelijke reden op zich geen recht op behoud van de bestaande bankrelatie creëert. Dit alles gebeurt binnen het kader van de contractuele voorwaarden en de toepasselijke antiwitwaswetgeving. In België bestaat wel een recht op toegang tot een basisbankdienst, waardoor iemand niet volledig uit het bancaire systeem kan worden geweerd, maar dit biedt geen garantie op het behoud van een bestaande bankrelatie.

De conclusie is dat een bankrelatie niet lichtvaardig of willekeurig kan worden beëindigd, maar dat in de praktijk vaak de vraag rijst of het sop de kolen wel waard is om hiertegen juridisch op te treden. Een procedure opstarten om bij een bank te blijven die de relatie niet langer wenst voort te zetten, is doorgaans weinig opportuun. In veel gevallen is het eenvoudiger en praktischer om een bank te zoeken die wel bereid is de gelden te aanvaarden, mits een duidelijke en transparante toelichting over hun herkomst.

Sommige banken en financiële instellingen staan in de praktijk pragmatischer tegenover crypto dan andere, maar geen enkele bank is volledig “crypto-vriendelijk” in die zin dat zij afziet van controles. Ook bij zogenaamd crypto-vriendelijke banken blijven de KYC- en antiwitwasverplichtingen onverkort gelden. Het verschil zit vooral in de mate van ervaring met crypto en de snelheid waarmee dossiers worden behandeld.

Revolut wordt in de praktijk vaak gebruikt als tussenstap bij cryptotransacties en is doorgaans sneller vertrouwd met crypto dan klassieke banken. Dit betekent echter niet dat Revolut geen vragen stelt of geen meldingen kan doen. Ook Revolut is onderworpen aan Europese antiwitwaswetgeving en kan rekeningen beperken, transacties blokkeren of meldingen doen wanneer de herkomst van fondsen onvoldoende duidelijk is.

Ja. Banken kijken steeds vaker of cryptowinsten correct fiscaal werden behandeld, onder meer of buitenlandse cryptorekeningen zijn aangegeven bij het Centraal Aanspreekpunt en of gerealiseerde winsten correct in de aangifte zijn opgenomen. Een sluitend fiscaal dossier vermindert het risico op vragen, meldingen en beperkingen aanzienlijk.

Ja. Door internationale gegevensuitwisseling, de meldingsplicht bij het CAP en het gebruik van datamining beschikken banken en fiscus over aanzienlijk meer informatie. Cryptostortingen worden sneller zichtbaar en systematische vragen worden de norm.

Het is aangewezen om uw transacties correct te documenteren, overzichtsrapporten bij te houden en vooraf na te gaan welke informatie uw bank verwacht. Transparantie, voorbereiding en een sluitend fiscaal dossier zijn essentieel om blokkeringen, meldingen en het risico op het verlies van een bankrelatie te beperken.